منوی دسته بندی

افوردنس، زبان پنهان طراحی تجربه کاربری (UXD)

حتما تا به حال پیش آمده که با دیدن یک دکمه‌ی براق و برجسته، دست‌تان خود به خود برای کلیک کردن روی آن رفته باشد، یا مقابل درِ کشویی به طور غریزی دنبال دستگیره‌ی مناسب برای کشیدن گشته باشید. این واکنش‌های طبیعی، نتیجه‌ی چیزی است به نام “افوردنس”

افوردنس در واقع ارتباط بی کلام بین ما و اشیا است.همان اشارهی ظریفی است که یک عنصر از طراحی به ما می‌کند تا متوجه شویم با آن چطور باید تعامل داشته باشیم.دکمه‌ی برجسته می‌گوید فشارم بده! دستگیره نقره ای فریاد می زند بکش!

این زبانِ پنهان را اولین بار دان نورمن و جیمز گیبسون مطرح کردند.نورمن در کتاب مشهور ((طراحیِ چیزهای روزمره)) می‌گوید استفاده‌ی درست از افوردنسباعث می شود کاربران بدون نیاز به هیچ توضیحی،اشیاء را به‌طور طبیعی درک کنند.مثلا یک درب خوب، هم امکان هل دادن و هم کشیدن را به وضوح نشان می دهد.

دقت کنید، افوردنس یک ویژگیِ ذاتی نیست، بلکه رابطه‌ای است بین عنصر طراحی و کاربرِ خاص. چیزی که برای یک نفر واضح است، شاید برای دیگری نیاز به توضیح داشته باشد. به همین دلیل، انواع مختلفی از افوردنس وجود دارد:

افوردنس صریح: همان دکمه‌ی براقی که فریاد می‌زند “کلیکم کن!”.

افوردنس پنهان: مثلا منویی که وقتی موس را روی علامت سه‌نقطه نگه می‌دارید، ظاهر می‌شود.

افوردنس منفی: مثل دکمه‌ی تأیید که تا تمام فیلدهای فرم را پر نکنید، قابل کلیک نیست.

افوردنس کاذب: بدترین نوع افوردنس است، وقتی چیزی وانمود می‌کند قابل کلیک است، اما در واقع نیست و ما را سرگردان می‌کند.

درک و استفاده‌ی درست از افوردنس، کلیدِ جادوییِ طراحیِ UX است. با این زبانِ ظریف، می‌توانیم تجربه‌ی کاربریِ روان و لذت‌بخشی برای هر کسی، فارغ از سن و دانش فنی، خلق کنیم. پس از این به بعد، با نگاهی تیزتر به اشیاء اطراف‌تان، متوجه این ارتباط‌های پنهان و دنیای شگفت‌انگیز UX شوید.

آیا این نوشته برایتان مفید بود؟

مجتبی مزینانی وب‌سایت

دیدگاهتان را بنویسید